ภาวะการไม่ถึงจุดสุดยอดในหญิง (Female orgasmic disorder) | BSHC

ภาวะการไม่ถึงจุดสุดยอดในหญิง เป็นภาวะที่ผู้หญิงไม่สามารถบรรลุถึงจุดสุดยอดทางเพศได้อย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอหลังจากได้รับการกระตุ้นที่เพียงพอ ซึ่งก่อให้เกิดความทุกข์ใจส่วนบุคคล โดยประมาณร้อยละ 15ของผู้หญิงรายงานว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการถึงจุดสุดยอด และประมาณร้อยละ 10 ของผู้หญิงในสหรัฐอเมริกาไม่เคยถึงจุดสุดยอดเลย แม้ว่าผู้หญิงหลายคนที่ถึงจุดสุดยอดได้เป็นประจำ ก็มักจะถึงจุดสุดยอดได้เพียงครึ่งหนึ่งถึงสามในสี่ของการมีเพศสัมพันธ์เท่านั้น
         ภาวะดังกล่าวแบ่งเป็น 2 ประเภท ได้แก่ แบบปฐมภูมิ (Primary anorgasmia) ซึ่งหมายถึงผู้ป่วยที่ไม่เคยถึงจุดสุดยอดเลย และแบบทุติยภูมิ (Secondary anorgasmia) ซึ่งหมายถึงผู้ป่วยที่เคยถึงจุดสุดยอดได้ แต่ต่อมาสูญเสียความสามารถนั้นไป สาเหตุของภาวะนี้อาจเกิดจากปัญหาทางจิตใจ เช่น ภาวะซึมเศร้า ภาวะวิตกกังวล ภาวะเครียด เคยถูกล่วงละเมิดทางเพศ หรือปัญหาทางกาย เช่น ภาวะแทรกซ้อนจากโรคเบาหวาน โรคปลอกประสาทอักเสบ โรคหลอดเลือดสมอง การผ่าตัดอวัยวะเพศ การผ่าตัดมดลูก การบาดเจ็บของกระดูกสันหลัง ระดับฮอร์โมนเพศต่ำ หรือผลข้างเคียงจากยาต้านเศร้า โดยเฉพาะยากลุ่ม SSRI
         การวินิจฉัยนั้น แพทย์จะทำการตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อหาสาเหตุทางการแพทย์ที่อาจส่งผลต่อการทำงานของอวัยวะเพศ เช่น การตรวจระดับฮอร์โมนเพศ การตรวจการทำงานของต่อมใต้สมอง ต่อมไทรอยด์ และรังไข่ ส่วนการรักษานั้นจำเป็นต้องใช้วิธีการทางจิตวิทยาและสรีรวิทยาควบคู่กันไป เช่น การบำบัดทางเพศเพื่อสำรวจปัจจัยทางจิตใจที่ส่งผลต่อการถึงจุดสุดยอด เช่น ความปรารถนาทางเพศต่ำ ภาวะซึมเศร้า การกระตุ้นทางเพศที่ต่ำเกินไป ภาวะวิตกกังวล ความเหนื่อยล้า ประสบการณ์อันเจ็บปวดในอดีต ความกดดันในการมีเพศสัมพันธ์ หรือความบกพร่องทางเพศของคู่นอน นอกจากนี้แพทย์ยังอาจใช้ยาเพื่อช่วยเพิ่มการทำงานของสารสื่อประสาท Dopamine ยากระตุ้นการไหลเวียนของเลือด และการรักษาโรคทางกายที่เป็นสาเหตุของอาการ เช่น การเปลี่ยนยา หรือการรักษาภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่
         โดยสรุป ภาวะการไม่ถึงจุดสุดยอดในหญิงเป็นปัญหาทางเพศที่พบได้บ่อยในผู้หญิง ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตและความสัมพันธ์ของผู้ป่วย สาเหตุของภาวะนี้มีได้หลากหลาย ทั้งปัจจัยทางกายและทางจิตใจ การวินิจฉัยและรักษาจึงต้องอาศัยความร่วมมือของทีมสหสาขาวิชาชีพ ทั้งจิตแพทย์ นรีแพทย์ และนักบำบัดทางเพศ เพื่อค้นหาสาเหตุที่แท้จริงและวางแผนการรักษาที่เหมาะสมเฉพาะบุคคล ซึ่งอาจรวมถึงการใช้ยา การบำบัดทางจิตใจ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมทางเพศ และการสื่อสารกับคู่นอน ทั้งนี้เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยสามารถบรรลุถึงจุดสุดยอดและมีคุณภาพชีวิตทางเพศที่ดีขึ้น